Re: Hoe belangrijk zijn wij?

Hoe belangrijk zijn wij? Qua formaat stellen we niet zoveel voor maar vooralsnog zijn wij de enige wezens waarvan wij weten in het hele universum die een ziel hebben. En om die reden zijn wij groter dan de zon en de sterren, staan wij boven de natuur en hebben wij een kracht die geen enkel ander wezen heeft: de kracht om te beredeneren. Dit is tegelijkertijd onze valkuil, zie jouw blog. Want uiteindelijk maken we onze eigen leefomgeving kapot, schijten we in ons eigen nest om maar even bot te zijn.

Ik denk dat het hebben van een ziel een enorme verantwoordelijkheid met zich meedraagt. Immers kunnen we een hond niet verantwoordelijk houden dat hij achter katten aanrent en ze probeert te verscheuren maar voor ons geldt die stelregel niet. Persoonlijk denk ik dat dit ook het doel van Godsdienstigheid is (dit is trouwens héél wat anders dan religie), beseffen wat deze verantwoordelijkheid inhoudt en daarmee om leren gaan.

En hoe groot het universum ook is en hoe klein wij ook zijn, wij leven in de materiële wereld én in de geestelijke wereld wat ik graag zie als verschillende dimensies. Ook de huidige inzichten in de kwantumwetenschap wijzen die richting op. Je kunt ons brein fileren tot 0,1mm maar je kunt niet aantonen op welke plek je "ik" zich bevindt. Maar het is er wel...

Wat ook wel frappant is is dat het vanaf de viewpoint van de aarde lijkt alsof we ons niet in een of andere uithoek van het universum bevinden maar juist in het midden. De sterrenstelsels op miljarden lichtjaren afstand hebben vanaf de aarde gezien allemaal dezelfde relatieve "redshift" in het lichtspectrum. Alsof het heelal als een soort ui -in lagen- om ons heen zit. We kunnen alle kanten even ver de ruimte in kijken, dit kan enkel en alleen als je je in het midden hiervan bevindt. En dat is vreemd want zo op het eerste gezicht (vanuit een atheistisch oogpunt) lijkt het alsof wij niet zo bijzonder zijn. Maar vreemd genoeg zijn er voldoende aanwijzingen om aan te nemen dat we juist wél bijzonder zijn. Misschien moeten we leren koesteren wat/wie we zijn ipv hersenloze theoriën aan te nemen die makkelijker te ontkrachten zijn dan het bestaan van sinterklaas. Mijn mening is in ieder geval dat wij als materiële mensen relatief onbelangrijk zijn maar dat onze ziel, je eigen "ik" zijn, ons belangrijker maken dan wat dan ook.