Wat is de waarheid?

Is de waarheid niet persoonsgebonden en situatie afhankelijk? Is de waarheid niet afhankelijk vanuit welk perspectief we het bekijken?

Persoonlijke prioriteiten

Gebeurtenissen met een hoge emotionele impact kunnen een proces van inzicht, bewustwording e.d. tot gevolg hebben. Het zijn van dit soort momenten waarbij men tot de conclusie kan komen dat de persoonlijke prioriteiten opnieuw gerangschikt moeten worden. Je hoeft er niet voor open te staan, het overkomt je gewoon.

Helaas was er bij mij ook eerst een traumatische gebeurtenis nodig om tot bepaalde inzichten en bewustwordingen te komen. Hoe traumatisch de gebeurtenis ook was, uiteindelijk heeft het mij veel goeds gebracht. Natuurlijk kun je verdrinken in zelf medelij  door je de vraag te stellen “waarom moet het mij overkomen”? Maar daar wordt je niet wijzer van.

Persoonlijke Eye Opener

Zonder in details te treden wil ik toch een belangrijk issue met jullie delen. Tijdens deze impactvolle gebeurtenis liep ik tegen mensen aan met dezelfde soort zorgen, zeg maar lotgenoten. Deze groep lotgenoten bestond uit mensen met uiteenlopende achtergrond, denk aan etnische verschillen, sociale verschillen enz. In eerste instantie was het stil, niemand sprak met elkaar. In de loop van dagen zag je de mensen stuk voor stuk bezwijken onder de druk.

Dit was het moment dat onderlinge verschillen geen rol van betekenis meer speelde. Dit was het moment dat mensen steun zochten bij elkaar en ook kregen. Deze groep lotgenoten waren allen terug geworpen tot het niveau “mens zijn”. Maskers vielen af, pantsers brokkelde af, we waren allen gelijk……. kwetsbaar. Het voelde aan als familie, het voelde vertrouwd. Er was uiteindelijk ook geen gespreksonderwerp wat werd gemeden. De omgang en de gesprekken waren gebaseerd op wederzijds respect, waardering en erkenning.

Relativeren

Als je erbij nadenkt dan is het bijzondere aan het verhaal ook meteen het vreemde.

Wij mensen zijn zo bedreven in het spelletje “zoek de verschillen” dat we de overeenkomsten niet meer zien. Als we ze uiteindelijk wel zien dan betitelen we ze als bijzonder.

Waar je om je heen ook kijkt iedereen lijkt iedereen een stempel op te drukken. We weten iedereen wel in een bepaald “etiket” op te plakken. De één valt onder de categorie etnische minderheid de ander is een laagopgeleide en weer een ander is afkomstig uit de hogere sociale klasse. Onbewust zijn wij er zo mee bezig dat we ons eigen blikveld vertroebelen. We “vergeten” gewoon dat we allen mensen zijn. Sterker nog door ons op de verschillen te focussen vergiftigen we ons eigen intellect.

Ons persoonlijke “kleurenpallet” lijkt zich steeds meer te beperken tot zwart en wit met hier en daar een grijs tint. Maar als je eens verder gaat kijken bijv. naar de mens achter de baard, onder de hoofddoek, onder de keppel, achter het beroep, achter de handicap, enz. dan komen er meer en meer kleuren en kleurnuances te voorschijn.

Toch hanteer ik zwart en wit nog regelmatig en ze zijn voor mij ongelooflijk belangrijk, ik noem het ook wel mijn geweten.

Tot slot

Tot slot wil ik een advies mee geven n.l. "doe eens normaal en kijk verder".