De leeuw van Artis

Waarom toch die angst voor Geert Wilders? Politiek Nederland schiet in een stuiptrekking wanneer onze geblondeerde Mozart weer eens een krasse uitspraak doet. Zo snel als het mogelijk is doen Pechtold et al. hun uiterste best om de zoveelste uithaal naar de islam van meneer Wilders te veroordelen en er afstand van te nemen. Waar Wilders geobsedeerd lijkt door een islamofobie, lijken de andere politici aan een Wildersfobie te lijden. Deze angst is in mijn ogen volkomen ongegrond.

De soms bijna verkettering die Wilders ten deel valt, lijkt erg op de  zogenaamde "demonisering" die Pim Fortuyn in de verkiezingscampagne voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 voor zijn kiezen kreeg. De politieke tegenstanders van Fortuyn waren bang voor hem. Bang dat hij een belangrijke rol zou gaan spelen in Den Haag na de verkiezingen en hen het leven zuur zou gaan maken. Fortuyn was ook ongrijpbaar. Tijdens debatten veegde hij zijn tegenstanders van tafel, inhoudelijk kregen ze geen voet aan de grond. Met zijn charisma, intelligentie en welbespraaktheid vormde hij een grote bedreiging voor zijn tegenstanders. Slechts kogels konden zijn opmars naar Den Haag stoppen. De tegenstanders van Wilders zien hem als een minstens zo grote bedreiging en de paralel met Fortuyn wordt dan ook graag getrokken. Op de demonisering door politieke tegenstanders na, zie ik verder nauwelijks overeenkomsten tussen de beide heren. Waar ik Fortuyn zag als de schoolmeester met visie, zie ik Wilders meer als het gefrustreerde jongetje dat zich buitengesloten voelt omdat hij op de gang moet staan. In de pauze neemt hij wraak door zijn klasgenootjes met modder te bekogelen. Dit maakt Wilders in mijn ogen meer een "trucje" met een beperkte houdbaarheidsdatum.

Wilders gaat geen belangrijke rol spelen na de verkiezingen. Door extreme standpunten zonder inhoudelijke onderbouwing te formuleren, maakt hij samenwerking met andere partijen zo goed als onmogelijk. Ze zullen hem buitenspel zetten. Hij zal de islamschreeuwer in de oppositiebankjes blijven. Iets dat hij nu ook al is en dat we onderhand wel kennen van hem. Daarvoor zullen zijn kiezers niet op hem stemmen. De afgelopen gemeenteraadsverkiezingen hebben aangetoond dat de PVV door zijn starre houding buitenspel is gezet in twee steden waar de partij de grootste en de op een na grootste is geworden. Sindsdien daalt de partij in de peilingen. Waarschijnlijk zal de PVV een verkiezingswinst boeken, maar Wilders zal opnieuw in de oppositie belanden. Hij zal geen verandering of vernieuwing brengen. Of zijn kiezers hem daarna nog een kans zou willen geven, is nog maar de vraag. Mijn voorspelling is dat de PVV hierna als een nachtkaars zal uitdoven. De Mozart van Holland lijkt zijn laatste noten te hebben gespeeld op het politieke toneel.

Als ik bovenstaande achter elkaar zet, kan ik concluderen dat Wilders allesbehalve gevaarlijk is. Hij is als de leeuwen in Artis: die leeuwen zien er gevaarlijk uit maar je weet dat ze je niks kunnen doen aangezien ze opgesloten zitten. Wilders zit ook opgesloten: in zijn eigen denkbeelden. En om eerlijk te zijn ga ik liever naar de leeuwen in Artis dan naar de blonde manen van Geert Wilders kijken.